می خور تو در آبگینه با ناله چنگ زان پیش که آبگینه آید بر سنگ

ملت ایران و فرهنگدوستان جهان
بیستم امرداد 1387
سیاست های خشن و دور از تمدن و فرهنگ ایرانی به قدرت نشستگان، چنان فضائی علیه ایران و ایرانی بوجود آورده که هر چه به این فرهنگ و تمدن وابستگی دارد، مورد خشم و هجوم بیگانگان قرار گرفته است.
متاسفانه در روزهای گذشته شاهد توهین غیرمنصفانه ی هفته نامه ی آلمانی اشپیگل به بزرگترین فرمانروای تاریخ ایران و بلکه جهان، و منجی و نماد آزادی – کوروش بزرگ – بوده ایم که به سزاوار او را باید پدر حقوق بشر نامید.
ما ایراندوستان ضمن محکوم کردن این عمل به دور از خرد اشپیگل، بیان می کنیم که تازش به فرهنگ و تمدن ایرانی، تازش به فرهنگ و تمدن بشری است و آنانی که خود را متمدن می نامند، نباید به چنین تحریف های تاریخی متوسل شوند. از اسفناکتر آنکه در درون کشور ما هم گروهی از قدرت بدستان، خود بزرگترین آسیب ها را به فرهنگ و تمدن ایرانی و به چهره ی ایرانیان در نزد جهانیان زده اند. در این سال ها ما شاهد روزی نبوده ایم که در آن خبر ناگواری از تخریب آثار مادی و معنوی ایرانیان به گوش نرسد.
ما امضاکنندگان این بیانیه ضمن محکوم کردن هر دوی این حرکت ها، از قدرتمداران می خواهیم از کارهائی که منجر به آسیب زدن به هویت ایرانیان شود، بپرهیزند و به فرهنگ دوستان جهان اعلام می کنیم که اعمال این کاربدستان را به حساب مردم و تاریخ پربار ایرانیان نگذارند و با ملتی که در طول تاریخ خدمات شایانی به تمدن و فرهنگ بشری کرده است، عناد نورزند. به باور ما اینگونه کارها نهایت بی خردی و فرهنگ ستیزی نزد افکار عمومی جهانیان و نسل های آینده خواهد بود.
ادیب برومند، الاهه امیرانتظام، مهندس عباس امیرانتظام، بانو دکتر لقا اردلان، بانو فرشید افشار، ابوالقاسم آخته، دکتر داود هرمیداس باوند، مهندس مرتضی بدیعی، دکتر جهانشاه برومند، تیرداد بنکدار، دکتر چنگیز پهلوان، بانو گیتی پورفاضل، ابوالحسن پازوکی، سرهنگ بازنشسته نصرالله توکلی، بیژن جانفشان، عیسی خان حاتمی، دکتر علی حاج قاسمعلی، علی حیدری، مهندس حمیدرضا خادم، دکتر پرویز دبیری، جمال درودی، مهندس آرش رحمانی، بهرام رحمانی وحید، دکتر علی رشیدی، دکتر محسن رهامی، مهندس اشکان رضوی، مهندس کورش زعیم، دکتر احمد ساعی، بانو توران شهریاری، مهندس مجید ضیایی، یوسف فلاح، دکتر محسن فرشاد، سرلشکر بازنشسته ناصر فربد، دکتر باقر قدیری اصلی، دکتر علیقلی محمودی بختیاری، هرمز ممیزی. دکتر محمد ملکی، مهندس حمیدرضا مسیبیان، مهندس علی اکبر معین فر، بانو پریچهر مبشری، دکترعلی اکبر نقی پور، دکتر عبدالرضا هوشنگ مهدوی، مهندس حبیب یکتا.
با پیوستن به ائتلاف مانع تصویب لایحه ضد خانواده شوید
فراخوان «ائتلاف فعالان و گروه های جنبش زنان» علیه لایحه «حمایت از خانواده»
تغییر برای برابری
يكشنبه20 مرداد 1387
امروز سرنوشت خانواده های ایرانی، وارد مرحله حساس و تعیین کننده ای شده است. مجلس هشتم، تصمیم دارد تا لایحه ای را به نام «لایحه حمایت از خانواده» (که در میان فعالان جنبش زنان به «لایحه ضدخانواده« شهرت یافته) در مجلس شورای اسلامی به تصویب برساند. این لایحه که در شهریورماه سال گذشته (1386) از سوی دولت نهم به مجلس ارائه شد، در 18 تیرماه امسال (1387) به تصویب کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس رسید و هر روز بیم آن می رود که در صحن علنی مجلس به تصویب قطعی برسد.
در لایحه «ضدخانواده» بر «بی حقوقی» زن ایرانی در قوانین موجود صحه گذاشته شده است و نه تنها به لغو کامل قانون تعدد زوجات و تاکید بر «تک همسری» صحه نگذاشته، بلکه ازدواج مجدد مردان را صرفا به شرط تمکن مالی (و تعهدی بدون ضمانت اجرایی) تشویق می کند.
در لایحه «ضدخانواده» نه تنها بر مسئله «بی حقوقی کامل زنان در امر طلاق» تاکید کرده بلکه با طولانی کردن روند طلاق آنان را با دشواری های بیشتری مواجه ساخته است.
در لایحه «ضدخانواده» نه تنها ازدواج موقت (صیغه) برای مردان متاهل را منع نکرده، بلکه حتا لزوم ثبت این ازدواج را نیز منتفی دانسته است.
در لایحه «ضدخانواده» نه تنها حق بدون قید و شرط زنان برای اشتغال را به رسمیت نشناخته، بلکه بر ای تنها «پشتوانه» (از سر ناگزیری شان) یعنی «مهریه» نیز پیش از دریافت آن، مالیات تعیین کرده است.
در لایحه «ضدخانواده»، نه تنها هیچ اثری از «حمایت از خانواده» دیده نمی شود، بلکه با تایید قوانین عقب مانده و غیرانسانی، کانون خانواده های امروز را به سمت «تزلزل» و «ناپایداری» هرچه بیشتر سوق می دهد.
با توجه به موارد بالا، به روشنی می بینیم که در این لایحه، به جای «حمایت» از کیان خانواده، متاسفانه «ضدیت» با زندگی انسانی بین زن و مرد در خانواده ها موج می زند.
مفاد غیرانسانی «لایحه ضدخانواده» مذکور، درحالی از سوی دولت به طرزی «غیرمسئولانه» به مجلس ارائه شده، که ما هر روز شاهد فجایع انسانی ناشی از حضور قوانین نابرابر موجود بر زندگی میلیون ها خانواده ایرانی، افزایش حیرت انگیز جنایت و «خشونت» علیه زنان و کودکان، و روند تصاعدی افزایش انواع آسیب های اجتماعی (از جمله افزایش همسرکشی به واسطه نبود حق طلاق) در این کشور پهناور هستیم. دادگاه های خانواده مملو از پرونده زندگی های به بست رسیده ای است که اگر قوانین نابرابر موجود، تغییر می یافت، به یقین، رو به کاهش می گذاشت.
از این روست که ما امضاء کنندگان این فراخوان که سال هاست با تعهد و دلسوزی برای جلوگیری و کاهش فجایع انسانی ناشی از این قوانین تلاش کرده ایم، اکنون گرد هم آمده ایم تا در این مقطع سرنوشت ساز زندگی زن ایرانی، با شکل دهی به یک ائتلاف بزرگ بتوانیم با یاری گرفتن از هر روش ممکن و با اتکاء به هر آن چه در توان داریم و به پشتوانه همدلی و نیروی جمعی مان، از تصویب این لایحه ضدخانواده در مجلس جلوگیری به عمل آوریم.
به این سبب، دست یاری به سوی تمامی هموطنانمان دراز می کنیم، به سوی ایرانیان آزاده ای که به سرنوشت زنان کشورشان و نیز به زندگی عادلانه بین زن و مرد در خانواده ای بر مبنای انسانیت و عطوفت می اندیشند، از همه هم وطنان از هر گروه و دسته، و با هر ایدئولوژی و مرام و از هر قوم و مذهب و جنسیتی، در هر کجای عالم که زندگی می کنند تقاضا داریم با پیوستن به این ائتلاف و به کارگیری تجربه و توان شان، برای جلوگیری از تصویب این لایحه، زنان هموطن خود را یاری دهند.
گروه ها و سایت های اولیه ای که به این فراخوان پیوسته اند :
تغییر برای برابری
کانون زنان ایرانی
مدرسه فمینیستی
میدان زنان
انجمن روزنامه نگاران زن ایران – رزا
کانون مدافعان حقوق بشر
کانون هستیا اندیش
کمیته مادران کمپین
کمیسیون بانوان دفتر تحکیم وحدت
کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران(ادوار تحکیم)
مادران صلح
مجمع زنان اصلاح طلب
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان
کانون دانشجویان و دانش آموختگان مستقل استان قزوین
کمپین یک میلیون امضا در کالیفرنیا
کمیتۀ کارگاههای کمپین تهران
شبکه فرهنگی ایرانیان اروپا
کانون پژوهش فرهنگ ایران – سوئد
کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی
سایت صدای مردم
برای پیوستن به این ائتلاف اسامی خود را به این آدرس ایمیل بفرستید
layehe.zedekhanevadeh@gmail.com
اطلاعات بیشتر را در وبلاگ ائتلاف گروهها و فعالان جنبش زنان علیه لایحه ضد خانواده ببینید
منبع: سایت تغیر برای برابری
پی نوشت: بیانیه خود بیانگر زوایای این لایحه زن ستیز و ضد انسانی است. گویی حاکمان از فهم تحولات بنیادین یک سده اخیر جامعه ایرانی عاجزند که اینگونه با ارائه چنین لوایحی در حمایت از تعدد زوجات و یا اعمال غیرقانونی سهمیه بندی جنسیتی در دانشگاهها از یکسو و بگیر و ببندهای خیابانی در راستای پاسداشت حجاب اجباری از سوی دیگر،خواهان بازگشت دادن زنان به پستوی خانه ها و کمرنگ شدن حضور این گروه از انسانها در سطح جامعه، در راستای بازگشت دادن کلیت جامعه ایرانی به به قرون گذشته هستند. چنین لایحه ای حتی در صورت تصویب نیز از آن جایی که بر خلاف عرف جامعه پیشرو ایرانی است، فرجامی جز شکست ندارد زیرا حتی در میان گروههای سنتی جامعه نیز تعدد زوجات امری نکوهیده و نا پسند است.بنابراین به گمان من تنها مخاطب و بهره بر واقعی این لایحه، جماعت تازه به دوران رسیده این سالها (اعم از حکومتی و غیر حکومتی) و تعدادی از افراد بی خرد که از فقر فرهنگی بیش از فقر اقتصادی رنج می برند، می باشند. اما این نباید سبب شود که بستری را که این لایحه می تواند برای انواع بهره کشی جنسی و فساد اخلاقی و تزلزل نهاد خانواده فراهم کند، نادیده انگاریم.
به هر روی بر همه ماست که جهت پاسداشت حقوق و سرنوشت خود و عزیزانمان، وتمامی زنان این سرزمین، با تمام توان مانع تصویب این لایحه ارتجاعی شویم.

چند روز پیش آقای "مهندس کورش زعیم" عضو هیئت رهبری جبهه ملی ایران با خبرگزاری جبهه ملی ایران گفتگویی داشته اند که هنگامی که در وبلاگ شخصی ایشان آنرا مطالعه نمودم، انتقاداتی را به گفته های ایشان وارد دیده و در کامنتها با ایشان در میان گذاشتم. آقای زعیم نیز بزرگواری نموده و پاسخی به انتقادات من داده اند که خوانندگان گرامی را دعوت می کنم که در ادامه مطلب این گفتگو ها را بخوانند.
ادامه مطلب

مقدمه:
سیاستگذاریهای توسعه از آنجایی که منجر به تغیرات بنیادین در صورتبندی نظام اجتماعی یک کشور می گردد، بر تحکیم وحدت ملی اثر گذار است. سیاستگذاران می بایست که با مدیریت دوراندیشانه بحرانهایی که پیامد فرآیند توسعه می باشند، چالشهای پیشِ روی روند تقویت وحدت ملی را مهار نمایند. در ایران به علت وجود یک سابقه هویتی کهن، استقرار هویت ملی و تحکیم وحدت ملی ناشی از آن، تنها از دستاوردهای فکری و مادی فرآیند توسعه نبوده است اما بی تردید سیاستگذاریهای توسعه در تحکیم بخشیدن به وحدت ملی نقش بسزایی ایفا نموده اند. در سیاستگذاریهای توسعه در ایران چه پیش و چه پس از انقلاب اسلامی، همواره تلاش بوده که با در نظر گرفتن استعدادها، ظرفیتها و امکانات توسعه یابی نواحی مختلف کشور، زمینه و شرایط رشد و توسعه کشور فراهم گردد و در هر دو دوره نیز سیاستگذاران توسعه به موفقیتهایی دست یافته اند.
ادامه مطلب

