

تو همایون مهد زرتشتی و فرزندان تو
پور ایرانند و پاک آئین نژاد آریان
اختلاف لهجه ملیت نزاید بهرکس
ملتی با یک زبان کمتر به یاد آرد زمان
گر بدین منطق تو را گفتند ایرانی نه ای
صبح را خواندند شام و آسمان را ریسمان
مادر ایران ندارد چون تو فرزندی دلیر
روز سختی چشم امید از تو دارد همچنان
بی کس است ایران به حرف ناکسان از ره مرو
جان به قربان تو ای جانانه آذربایجان
استاد شهریار
عکسها را یاشار گرامی مدیر وبلاگ ارزنده یاشاسین ایران (کارزار با پان ترکیسم) تهیه نموده اند که در همینجا از ایشان بابت این عکسها و هشدار به جایی که در مورد نمایش تجزیه طلبانه پان ترکیستها در بازی هفته گذشته تیم ملی ایران با تیم ملی اران (جمهوری موسوم به آذربایجان) داده اند، سپاسگزاری می کنم.
گزارشی که از شبکه خبر سیمای جمهوری اسلامی در ۱۰ شهریور ماه پخش گردید، تمامی تردیدهایی که در مورد ایرانی بودن مشوقین تیم ملی اران (که از سه بازیکن آفریقایی، آمریکای لاتینی و روس نیز بهره مند بود!) وجود داشت را برطرف نمود. در شرایطی که کمبودها و ناکارآمدیها روز افزون، جامعه ایرانی را به لحاظ ذهنی و کارکردی دچار بیماری و اختلال کرده است، پیدایش این قبیل جریانات چندان دور از انتظار نیست. تنها نمایش آزادانه این تمایلات تجزیه طلبانه و فقدان هرگونه برنامه ریزی جهت پیشگیری از این افتضاح و یا برخورد با عوامل این خیانت به ملت و کشور ایران جای پرسش دارد.
خوشبختانه جمعیت محدود این میهن فروشان در مقابل شمار چند هزار نفری طرفداران تیم ملی ایران (با توجه به بافت جمعیتی استان تهران بی تردید این جمعیت شامل عده زیادی از ایرانیان آذربایجانی بوده است) که با شوری میهن دوستانه به تشویق تیم ملی ایران می پرداختند، بیش از هر چیز نشانگر توان اجتماعی محدود این گروه است. یکی از ویژگی های بارز جریان پان ترکیسم، تلاش خستگی ناپذیر این گروه در راستای نمایش حضور هرچند کمرنگ خود در عرصه های مختلف اجتماعی است. پرسش در اینجاست که چگونه در میان نیروهای متعدد سیاسی و اجتماعی که هریک به حق خواستار نمایاندن موجودیت خود در عرصه عمومی هستند، تنها جریان پان ترکیستی است که از مانع مهمی در این بین برخوردار نیست؟ چگونه این جماعت می توانند بی محابا با برافراشتن پرچم کشوری بیگانه در درون مرزهای ایران بر علیه امنیت ملی کشور اقدام کنند و وقیحانه بر علیه یکپارچگی ملی و سرزمینی ایران شعار دهند و با هیچ برخوردی مواجه نشوند؟...
اما گم شدن زوزه های تجزیه طلبانه این جماعت چند ده نفره خردباخته در میان فریادهای میهن دوستانه جمعیت ده هزار نفری ورزش دوستان حاضر در ورزشگاه آزادی، نشانی از فرجام محتوم جریان فاشیستی و نژادپرست پان ترکیسم در ایران می باشد...